Błonnik a IBS-D: co warto wiedzieć
Przy zespole jelita drażliwego z przewagą biegunki (IBS-D) rodzaj błonnika może mieć znaczenie. Błonnik rozpuszczalny, który tworzy lepki żel, na przykład babka jajowata (psyllium), bywa lepiej tolerowany i może pomóc uregulować konsystencję stolca. Reakcje są jednak indywidualne, dlatego warto wprowadzać zmiany stopniowo i obserwować objawy.
Błonnik to składnik produktów roślinnych, który nie jest w pełni trawiony. Niektóre jego rodzaje wiążą wodę, inne zwiększają objętość stolca, a część jest fermentowana przez bakterie jelitowe. Te właściwości mogą wpływać na wypróżnienia, gazy i wzdęcia. Dlatego przy IBS-D nie liczy się wyłącznie ilość błonnika, lecz także jego rodzaj i tolerancja.
Błonnik rozpuszczalny i nierozpuszczalny
Błonnik rozpuszczalny rozpuszcza się w wodzie, a niektóre jego rodzaje tworzą żel. Występuje między innymi w owsie, jęczmieniu, owocach, warzywach, roślinach strączkowych i psyllium. Błonnik nierozpuszczalny znajduje się między innymi w otrębach pszennych, pełnych ziarnach oraz skórkach warzyw i owoców. Zwiększa objętość stolca, a u niektórych osób z IBS-D może nasilać parcie lub dyskomfort.
Podział na błonnik rozpuszczalny i nierozpuszczalny nie wyjaśnia wszystkiego. Znaczenie mają również lepkość i szybkość fermentacji. To między innymi dlatego dwie produkty bogate w błonnik mogą być tolerowane zupełnie inaczej.