Skrobia oporna RS2 i RS3: najważniejsze różnice
RS2 i RS3 to dwa rodzaje skrobi opornej, które różnią się przede wszystkim sposobem powstawania. RS2 występuje w naturalnie opornych granulkach skrobi, na przykład w zielonych bananach. RS3 tworzy się, gdy ugotowane produkty skrobiowe stygną, dlatego można ją znaleźć między innymi w schłodzonych ziemniakach, ryżu i makaronie.
Skrobia oporna nie jest w pełni trawiona w jelicie cienkim. Dociera do jelita grubego, gdzie może być fermentowana przez mikroorganizmy. Jej właściwości przypominają działanie błonnika pokarmowego, a fermentacja może prowadzić do powstawania krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych. Ilość skrobi opornej w produkcie zależy od jego rodzaju, dojrzałości i sposobu przygotowania.
Czym jest skrobia oporna?
Skrobia oporna to frakcja skrobi, która opiera się trawieniu w jelicie cienkim. Jej obecność w diecie zależy od składu żywności i jej struktury. Wyróżnia się kilka typów, klasyfikowanych według przyczyny, dla której są mniej dostępne dla enzymów trawiennych:
- RS1 jest fizycznie uwięziona w strukturze żywności, na przykład w całych lub grubo rozdrobnionych ziarnach i nasionach.
- RS2 występuje w naturalnie opornych granulkach skrobi, między innymi w zielonych bananach i niektórych surowych produktach skrobiowych.
- RS3 powstaje podczas stygnięcia ugotowanej skrobi.
- RS4 to skrobia zmodyfikowana chemicznie, stosowana w niektórych produktach przetworzonych.
Czasem opisuje się także RS5, czyli kompleksy amylozy z lipidami. Klasyfikacja może nieco różnić się między źródłami, a jeden produkt może zawierać więcej niż jeden rodzaj skrobi opornej.
