Mikrobiom jelitowy a lęk: co wiemy?
Niektóre badania wykazały różnice w składzie mikrobioty jelitowej u części osób z objawami lękowymi, ale wyniki nie są spójne. Nie ma jednego potwierdzonego profilu bakterii, który pozwalałby rozpoznać lęk, a zaobserwowany związek nie dowodzi, że zmiany mikrobiomu powodują objawy.
Oś jelitowo-mózgowa to dwukierunkowy system komunikacji obejmujący układ nerwowy, odpornościowy i hormonalny. Mikroorganizmy mogą uczestniczyć w tej komunikacji za pośrednictwem metabolitów i sygnałów wpływających na komórki jelitowe, odporność oraz szlaki nerwowe. Z kolei stres i zmiany w funkcjonowaniu układu nerwowego mogą wpływać na pracę jelit i warunki życia mikroorganizmów.
Które bakterie jelitowe wiązano z lękiem?
W badaniach nad mikrobiotą i zdrowiem psychicznym opisywano różnice dotyczące między innymi rodzajów Eubacterium, Coprococcus i Faecalibacterium. Są to przykłady bakterii analizowanych w badaniach, a nie sprawdzone wskaźniki lęku. Wyniki różnią się między badaniami i nie wskazują, że większa lub mniejsza liczebność konkretnego rodzaju pozwala przewidzieć objawy u danej osoby.
Niektóre z tych bakterii uczestniczą w fermentacji składników pokarmowych i mogą wytwarzać krótkołańcuchowe kwasy tłuszczowe, takie jak maślan. Takie metabolity są badane pod kątem ich wpływu na komórki jelitowe, odporność i komunikację jelitowo-mózgową. Nie należy jednak przypisywać pojedynczemu rodzajowi bakterii prostego działania przeciwlękowego ani zakładać, że jego obecność zmienia nastrój.
Nie istnieje też wiarygodny, uniwersalny stosunek Firmicutes do Bacteroidetes, który rozpoznawałby lęk lub dysbiozę. Skład mikrobioty zależy między innymi od diety, leków, stanu zdrowia, środowiska i metody badania. Różnorodność mikroorganizmów jest jednym z opisowych wskaźników ekosystemu jelitowego, a nie samodzielną miarą zdrowia psychicznego.
