Bakterie jelitowe i wzorce badane w cukrzycy typu 2
Cukrzyca typu 2 wiąże się między innymi z zaburzeniami regulacji glukozy i insulinoopornością. W badaniach mikrobiomu u osób z cukrzycą typu 2 opisywano różnice w składzie bakterii oraz ich funkcjach, ale nie ma jednej sygnatury występującej u wszystkich osób.
W niektórych badaniach zmienioną liczebność obserwowano u bakterii z rodzajów Faecalibacterium i Roseburia, które obejmują gatunki wytwarzające maślan. Badano także Akkermansia muciniphila oraz różne gatunki z rodzajów Bifidobacterium, Ruminococcus i Prevotella. Kierunek i wielkość tych różnic nie są jednak spójne we wszystkich populacjach. Na wyniki mogą wpływać dieta, masa ciała, leki, w tym metformina, oraz sposób pobierania i analizy próbek.
Czy stosunek Firmicutes do Bacteroidetes jest markerem cukrzycy?
Stosunek Firmicutes do Bacteroidetes bywa analizowany jako ogólny wskaźnik składu mikrobiomu, lecz badania nie potwierdzają go jako stabilnego ani swoistego markera cukrzycy. Wartość może różnić się zależnie od populacji i metody pomiaru, dlatego nie należy interpretować jej w oderwaniu od pozostałych danych.
Bakterie wytwarzające maślan i inne metabolity
Maślan należy do krótkołańcuchowych kwasów tłuszczowych powstających między innymi podczas fermentacji błonnika przez bakterie jelitowe. Badane jest jego znaczenie dla bariery jelitowej i procesów metabolicznych. Również metabolity takie jak kwasy żółciowe oraz związki powstające podczas metabolizmu składników diety są analizowane pod kątem możliwych powiązań z regulacją glukozy. Żaden z tych sygnałów samodzielnie nie określa, czy dana osoba ma cukrzycę.