Zaktualizowano:

Firmicutes: co to jest? Przykłady i rola w mikrobiomie

Firmicutes to szeroki typ bakterii, którego przedstawiciele występują także w mikrobiomie jelitowym. Artykuł wyjaśnia ich klasyfikację, podaje przykłady rodzajów i porównuje je z Bacteroidetes. Omawia również, dlaczego stosunek obu grup nie jest samodzielnym wskaźnikiem zdrowia ani podstawą diagnozy. Znajdziesz tu także odpowiedzi na pytania o probiotyki, podstawowe kształty bakterii i interpretację wyników badań mikrobiomu.
The Controversy Surrounding Firmicutes and Bacteroidetes: Separating Fact from Fiction

Firmicutes to typ bakterii, a nie pojedynczy gatunek ani probiotyk. Obejmuje wiele różnych rodzajów i gatunków, z których część występuje w mikrobiomie jelitowym. Ich funkcje zależą od konkretnego organizmu i szczepu, dlatego nie można oceniać całej grupy jako wyłącznie korzystnej lub szkodliwej. Poniżej wyjaśniamy klasyfikację Firmicutes, podajemy przykłady i ostrożnie omawiamy ich często analizowaną relację z Bacteroidetes.

Co to są Firmicutes?

Firmicutes to nazwa szerokiej grupy, czyli typu (phylum) bakterii. W tradycyjnej klasyfikacji grupę tę opisywano głównie jako bakterie Gram-dodatnie, często mające stosunkowo grubą ścianę komórkową. Współczesna taksonomia i wyniki badań genetycznych są bardziej złożone, dlatego w literaturze można spotkać także nazwę Bacillota.


Firmicutes obejmują organizmy o bardzo różnych właściwościach. Niektóre uczestniczą w fermentacji składników pożywienia, inne mogą wytwarzać przetrwalniki, a część jest związana z zakażeniami. Samo wykrycie Firmicutes w próbce nie mówi więc, czy mikrobiom jest zdrowy, ani nie wskazuje na konkretną chorobę.

Czy Firmicutes to typ bakterii?

Tak. Firmicutes są typem w hierarchii klasyfikacji biologicznej, podobnie jak Bacteroidetes. Typ obejmuje wiele klas, rzędów, rodzin, rodzajów i gatunków. To ważne rozróżnienie, ponieważ określenie Firmicutes opisuje dużą grupę organizmów, a nie jedną bakterię o jednej funkcji.

Przykłady bakterii zaliczanych do Firmicutes

Do tej grupy zalicza się między innymi następujące rodzaje:

  • Bacillus – niektóre gatunki tworzą przetrwalniki; wybrane szczepy są badane jako składniki preparatów probiotycznych.
  • Clostridium – rodzaj obejmujący zarówno organizmy uczestniczące w procesach fermentacji, jak i gatunki potencjalnie chorobotwórcze.
  • Lactobacillus – rodzaj obejmujący bakterie kwasu mlekowego; po zmianach taksonomicznych część dawnych gatunków przeniesiono do innych rodzajów, ale nazwa nadal jest powszechnie używana w kontekście probiotyków.
  • Enterococcus – bakterie spotykane w środowisku jelitowym, przy czym niektóre gatunki mogą być oportunistycznymi patogenami.
  • Ruminococcus – bakterie związane między innymi z rozkładem składników roślinnych i metabolizmem błonnika.

Funkcja bakterii zależy od gatunku, szczepu, środowiska i interakcji z innymi mikroorganizmami. Dlatego nie należy wyciągać wniosków na podstawie samej nazwy rodzaju.

Firmicutes a Bacteroidetes: najważniejsze różnice

Bacteroidetes, określane w nowszej nomenklaturze także jako Bacteroidota, to odrębny typ bakterii. W mikrobiomie jelitowym wiele ich przedstawicieli uczestniczy w rozkładzie złożonych węglowodanów, w tym części błonnika. Firmicutes i Bacteroidetes są często analizowane razem, ponieważ należą do licznych grup bakterii jelitowych, ale ich role nie są jednolite.

  • Firmicutes tradycyjnie kojarzy się z bakteriami Gram-dodatnimi, a Bacteroidetes z Gram-ujemnymi, choć taki skrót nie opisuje całej różnorodności obu typów.
  • Przedstawiciele obu grup mogą uczestniczyć w fermentacji i wytwarzaniu metabolitów, ale konkretne funkcje zależą od gatunku i dostępnych składników pożywienia.
  • Żaden z tych typów nie jest z definicji całkowicie korzystny ani całkowicie szkodliwy.

Czy stosunek Firmicutes do Bacteroidetes mówi o zdrowiu?

Stosunek Firmicutes do Bacteroidetes to uproszczony wskaźnik liczony na podstawie określonej próbki i metody badawczej. Bywał analizowany w badaniach dotyczących otyłości, metabolizmu i chorób zapalnych, jednak wyniki nie są wystarczająco spójne, aby stosować ten stosunek jako samodzielny marker zdrowia, diagnozy lub doboru leczenia.

Na wynik mogą wpływać między innymi:

  • metoda analizy i użyta baza danych,
  • miejsce oraz czas pobrania próbki,
  • dieta, zwłaszcza ilość i różnorodność błonnika,
  • wiek, leki, przebyte infekcje, sen i stres,
  • indywidualne cechy organizmu oraz zmienność mikrobiomu.

Wczesne badania sugerowały związek proporcji z pozyskiwaniem energii lub masą ciała, ale późniejsze analizy wskazują, że prosty stosunek dwóch typów może pomijać ważniejsze informacje o konkretnych gatunkach, funkcjach i różnorodności mikrobiomu. Przykładowo, omówienia badań w czasopismach Nature i Science pokazują, dlaczego wyniki badań mikrobiomu wymagają ostrożnej interpretacji.

Nie ma podstaw, aby samodzielnie dążyć do określonej proporcji za pomocą restrykcyjnej diety, suplementów lub probiotyków. Bardziej praktycznym podejściem jest różnorodna dieta dopasowana do tolerancji, odpowiednia ilość błonnika, regularny ruch, sen i konsultacja z lekarzem w razie utrzymujących się lub niepokojących objawów.

Jak wspierać różnorodność mikrobiomu?

Ogólne nawyki żywieniowe i styl życia mogą wspierać prawidłowe funkcjonowanie organizmu, ale nie gwarantują zmiany konkretnego wyniku badania mikrobiomu. W praktyce warto:

  1. regularnie uwzględniać różnorodne warzywa, owoce, strączki, produkty pełnoziarniste, orzechy i nasiona, jeśli są dobrze tolerowane;
  2. zwiększać ilość błonnika stopniowo i dbać o nawodnienie, aby ograniczyć ryzyko przejściowego dyskomfortu;
  3. unikać opierania diety na wysoko przetworzonych produktach i nadmiarze cukrów;
  4. dbać o sen, umiarkowaną aktywność fizyczną i regenerację;
  5. nie stosować antybiotyków ani suplementów bez uzasadnienia i porady specjalisty.

Jeśli występują silne, nagłe lub długotrwałe dolegliwości trawienne, krew w stolcu, gorączka, niezamierzona utrata masy ciała albo odwodnienie, potrzebna jest konsultacja medyczna.

Najczęściej zadawane pytania

Jakie są 3 typy bakterii?

Nie istnieje jeden uniwersalny podział na dokładnie trzy typy bakterii, ponieważ można je klasyfikować według różnych kryteriów, na przykład budowy, barwienia metodą Grama lub pokrewieństwa genetycznego. W podstawowej mikrobiologii często wymienia się trzy główne kształty komórek: ziarenkowce (kuliste), pałeczki (wydłużone) i spirile (śrubowate).

Jakie są 3 kształty bakterii?

Trzy często opisywane kształty bakterii to ziarenkowce, pałeczki i spirile. Występują też formy pośrednie oraz inne układy komórek, dlatego ten podział jest uproszczeniem używanym do nauki podstaw mikrobiologii.

Czy Bacteroidetes to probiotyk?

Nie. Bacteroidetes to typ bakterii, a probiotyk to konkretny żywy mikroorganizm lub preparat zawierający określone szczepy, dla których oceniano bezpieczeństwo i działanie w konkretnym zastosowaniu. Sama przynależność do Bacteroidetes nie oznacza, że bakteria jest probiotykiem.

Czy Firmicutes są dobre czy złe?

Nie można przypisać całemu typowi jednej kategorii. Wśród Firmicutes znajdują się bakterie o różnych funkcjach: część może być składnikiem prawidłowego mikrobiomu, a część może powodować problemy w określonych warunkach. Znaczenie ma konkretny gatunek, szczep i kontekst kliniczny.

Czy wynik stosunku Firmicutes do Bacteroidetes wymaga leczenia?

Nie powinien być interpretowany samodzielnie jako diagnoza ani wskazanie do leczenia. Jeśli wynik pochodzi z badania mikrobiomu, warto omówić go z wykwalifikowanym lekarzem lub innym specjalistą, który uwzględni objawy, historię zdrowia i ograniczenia zastosowanej metody.

Najważniejszy wniosek: Firmicutes i Bacteroidetes to duże, zróżnicowane typy bakterii, a ich prosty stosunek nie oddaje całej złożoności mikrobiomu. Oceniając zdrowie jelit, lepiej patrzeć na całość obrazu niż na pojedynczy wskaźnik.

Zobacz wszystkie artykuły w Najnowsze wiadomości o zdrowiu mikrobiomu jelitowego