Schade aan de darmmicrobiota verwijst naar een verstoring in de complexe gemeenschap van biljoenen micro-organismen die in je darmstelsel leven, een toestand die wetenschappers vaak dysbiose noemen. Omdat dit microbiele ecosysteem de spijsvertering, het immuunsysteem en zelfs je stemming beïnvloedt, kan een onevenwichtigheid bijdragen aan een breed scala aan klachten. In dit artikel lees je wat schade aan de darmmicrobiota precies betekent, welke leefstijlfactoren onderzoek in verband brengt met microbiale onevenwichtigheid, waarom symptomen alleen zelden het volledige beeld vertellen, en hoe een darmmicrobiota-test gepersonaliseerde inzichten kan geven in je eigen microbiele samenstelling.

Wat is schade aan de darmmicrobiota?

Je darmmicrobiota is de grote verzameling bacteriën, en in mindere mate schimmels, virussen en andere micro-organismen die je darmstelsel bewoont, met de hoogste dichtheid in de dikke darm. Verre van passagiers zonder functie, dragen deze micro-organismen bij aan het verteren van vezels, het aanmaken van vitamines, het trainen van het immuunsysteem en het behoud van de integriteit van de darmwand.

Wanneer mensen spreken over schade aan de darmmicrobiota, beschrijven ze doorgaans dysbiose: een verlies van microbiele diversiteit of een ongunstige verschuiving in de relatieve abundantie van verschillende soorten. Belangrijk is dat dysbiose geen formele medische diagnose is. Het is een beschrijvende term die onderzoekers gebruiken wanneer het microbiele ecosysteem in vergelijking met wat doorgaans bij gezonde populaties wordt waargenomen, uit balans lijkt te zijn.

Het is ook nuttig om een tijdelijke verstoring te onderscheiden van een aanhoudende onevenwichtigheid. Een korte kuur antibiotica of enkele weken ongezond eten kan je microbiota merkbaar veranderen, maar het ecosysteem herstelt vaak vanzelf. Een langduriger verlies van diversiteit kan echter samenhangen met aanhoudende spijsverteringsklachten en bredere gezondheidseffecten. Omdat het microbiome beïnvloedt hoe we voedsel verteren, ontstekingen reguleren en het immuunsysteem ondersteunen, kan het begrijpen van de toestand ervan een betekenisvol onderdeel zijn van je algehele welzijn.

Veelvoorkomende oorzaken van schade aan de darmmicrobiota

Geen enkele factor "beschadigt" het microbiome op zichzelf. Onderzoek suggereert dat verschillende leefstijl- en omgevingsfactoren samenhangen met verminderde microbiele diversiteit of ongunstige verschuivingen in de samenstelling. Dit zijn bijdragende invloeden in plaats van absolute oorzaken, en hun effect varieert aanzienlijk van persoon tot persoon.

Voeding en ultrabewerkte voedingsmiddelen

Voeding is een van de krachtigste factoren die de microbiele samenstelling bepalen. Nuttige darmbacteriën fermenteren voedingsvezels en produceren korteketenvetzuren (SCFAs), stoffen die de cellen van de dikke darmvoering voeden. Een dieet met weinig vezels en veel suiker, kunstmatige zoetstoffen en ultrabewerkte ingrediënten kan deze nuttige micro-organismen effectief verhongeren, wat op termijn de diversiteit kan verminderen. Observationeel onderzoek heeft consequent westerse, sterk bewerkte eetpatronen in verband gebracht met lagere microbiele rijkdom, terwijl vezelrijke, gevarieerde diëten samenhangen met meer diversiteit.

Medicijnen, vooral antibiotica

Antibiotica zijn levensreddende hulpmiddelen, maar ze werken door bacteriën breed te doden, wat betekent dat ze ook nuttige soorten kunnen uitroeien naast schadelijke. Studies tonen aan dat één kuur de microbiele samenstelling bij sommige mensen weken of zelfs maanden kan veranderen, en herhaalde kuren kunnen bijdragen aan blijvende verschuivingen. Ook andere medicijnen zijn in dit verband onderzocht: protonenpompremmers (PPI's), die de maagzuurproductie verminderen, zijn in observationeel onderzoek in verband gebracht met veranderingen in de samenstelling van de darmmicrobiota. Dit betekent niet dat deze medicijnen vermeden moeten worden — wanneer ze worden voorgeschreven, vervullen ze belangrijke functies — maar hun effecten op het microbiome zijn het begrijpen waard.

Chronische stress en slaaptekort

De darm en de hersenen communiceren voortdurend via wat bekend staat als de darm-hersen-as, een netwerk dat het zenuwstelsel, hormonen en immuunsignalering omvat. Chronische stress verhoogt cortisol en andere stresshormonen, wat de darmmotiliteit kan veranderen, de slijmproductie kan verminderen en de darmomgeving kan beïnvloeden op manieren die minder gunstige micro-organismen in de hand kunnen werken. Op dezelfde manier is slechte of onregelmatige slaap in sommige studies in verband gebracht met veranderingen in het microbiome. De relatie loopt in beide richtingen: het microbiome produceert ook stoffen die stemming en stressreacties beïnvloeden, waardoor een terugkoppeling ontstaat.

Omgevingsgifstoffen en alcohol

Overmatig alcoholgebruik kan de darmwand irriteren en is in onderzoekscontext in verband gebracht met microbiele onevenwichtigheid en verhoogde darmdoorlaatbaarheid. Ook bepaalde omgevingschemicaliën, waaronder sommige pesticiden en verontreinigende stoffen, worden onderzocht op mogelijke effecten op de darmwand en de microbiele balans. Net als bij andere factoren spelen dosering, duur en individuele gevoeligheid een rol, en de wetenschap op dit gebied is nog volop in ontwikkeling.

Signalen en symptomen geassocieerd met een beschadigd darmmicrobiome

Mensen met een microbiele onevenwichtigheid melden vaak bepaalde symptomen. Het is echter essentieel om te begrijpen dat deze signalen aspecifiek zijn: ze kunnen overlappen met voedselintoleranties, stress, infecties en veel niet-gerelateerde medische aandoeningen. Symptomen zijn een signaal dat het onderzoeken waard is, geen bewijs van wat er in je darm gebeurt.

Spijsverteringssymptomen

De meest gemelde spijsverteringsklachten zijn:

• Aanhoudende winderigheid en overmatige gasvorming
• Onregelmatige stoelgang, van verstopping tot diarree
• Buikpijn of kramp
• Voedselovergevoeligheden die in de loop van de tijd lijken toe te nemen

Deze symptomen ontstaan omdat een uit evenwicht geraakte microbiele gemeenschap voedsel mogelijk anders fermenteert, andere hoeveelheden gas produceert of de snelheid beïnvloedt waarmee inhoud door het darmstelsel beweegt.

Systemische symptomen

Omdat het microbiome interageert met het immuunsysteem, het zenuwstelsel en metabole processen, heeft sommig onderzoek dysbiose in verband gebracht met symptomen buiten de darm, waaronder vermoeidheid, concentratieproblemen (soms omschreven als brainfog), huidaandoeningen zoals eczeem en schommelingen in stemming. Deze verbanden zijn biologisch plausibel en worden actief onderzocht, maar in de meeste gevallen blijven het associaties in plaats van gevestigde oorzaak-gevolgrelaties. Het ervaren van vermoeidheid of huidproblemen betekent niet dat je microbiome beschadigd is — maar het betekent wel dat spijsverteringsgezondheid niet los kan worden gezien van de rest van je lichaam.

Waarom "darmgezondheid" voor iedereen anders is

Misschien wel het belangrijkste — en het vaakst over het hoofd geziene — feit over het darmmicrobiome is hoe sterk het tussen mensen varieert. Er is geen enkel "perfect" microbieel profiel waar iedereen naar zou moeten streven. Twee gezonde mensen kunnen zeer verschillende microbiele samenstellingen hebben, en dezelfde dieetverandering of medicatie kan op elk van hen een ander effect hebben.

De wetenschap achter individuele variatie in het microbiome

Meerdere factoren vormen je unieke microbiele vingerafdruk:

• Genetica: je genen beïnvloeden de immuunfunctie, de fysiologie van de spijsvertering en de omgeving waarin je micro-organismen leven.
• Leeftijd: de microbiele samenstelling verandert van de zuigelingentijd tot op hoge leeftijd.
• Geografie en omgeving: waar je woont, je hygiëne-omgeving en zelfs of je met huisdieren samenwoont, beïnvloeden welke micro-organismen je met je meedraagt.
• Langdurige voedingsgeschiedenis: jarenlange eetpatronen laten een blijvende indruk achter op welke soorten in je darm floreren.

Deze variabiliteit betekent dat het vergelijken van je darm met die van een ander — of met een algemeen "ideaal" — wetenschappelijk zelden zinvol is. Het introduceert ook het concept van microbiele veerkracht: bij sommige mensen herstelt het microbiome snel van verstoringen zoals antibiotica, terwijl het bij anderen blijvender verschuift. Je uitgangspunt is belangrijk, en dat begrijpen vereist meting in plaats van aannames.

Waarom symptomen alleen microbiomeschade niet kunnen diagnosticeren

Winderigheid, vermoeidheid en onregelmatige spijsvertering zijn echte ervaringen die aandacht verdienen — maar het zijn signalen, geen diagnoses. Hetzelfde symptoom kan voortkomen uit volledig verschillende oorzaken: een voedselintolerantie, chronische stress, een onderliggende medische aandoening of inderdaad een microbiele onevenwichtigheid. Zonder aanvullende informatie is het onmogelijk te weten welke verklaring op jou van toepassing is.

Hierin schuilt het gevaar van "gissen": vertrouwen op symptomen alleen leidt vaak naar algemene adviezen — schrap dit voedsel, probeer dat supplement, volg een populair darmgezondheidsprotocol — die het werkelijke probleem misschien niet aanpakken. Sommige mensen beperken hun dieet onnodig; anderen missen iets dat medische beoordeling verdient. Algemene aannameën zijn precies daarom onvolledig, omdat darmbiologie zo individueel is. Microbiota-tests bestaan om dat gissen te vervangen door gepersonaliseerde gegevens over je eigen microbiele samenstelling.

Hoe het darmmicrobiome samenhangt met ontstekingen en spijsvertering

Het begrijpen van de mechanismen achter microbiele invloed helpt verklaren waarom darmgezondheid belangrijker is dan alleen spijsvertering.

Nuttige versus potentieel schadelijke bacteriën. Een diverse microbiele gemeenschap neemt doorgaans ecologische "ruimte" in die minder gewenste organismen niet zomaar kunnen overnemen. Wanneer de diversiteit afneemt, kunnen potentieel ontstekingsbevorderende of gasproducerende soorten relatief overvloediger worden, wat in onderzoekscontext in verband is gebracht met spijsverteringsongemak.

Korteketenvetzuren en de integriteit van de darmwand. Wanneer nuttige bacteriën voedingsvezels fermenteren, produceren ze SCFAs zoals butyraat, dat als primaire energiebron dient voor de cellen van de darmwand. Voldoende SCFA-productie ondersteunt een sterke darmbarrière — de laag die de darminhoud scheidt van de bloedbaan. Een verzwakte barrière is in verband gebracht met verhoogde ontstekingssignalering.

Modulatie van systemische ontsteking. Het microbiome interageert voortdurend met het immuunsysteem, en microbiele metabolieten kunnen ontstekingsreacties zowel bevorderen als remmen. Dit is een voorgesteld pad waarlangs de microbiele balans in de darm mogelijk samenhangt met gezondheidsuitkomsten in het hele lichaam, hoewel de precieze relaties complex zijn en nog volop worden onderzocht.

Wat darmmicrobiota-tests wel en niet kunnen onthullen

Gezien hoe individueel het microbiome is, biedt het meten ervan iets wat symptomen en algemene adviezen niet kunnen: zicht op je eigen samenstelling. Een darmmicrobiota-test analyseert een ontlastingsmonster om de microbiele gemeenschap in je darmstelsel te karakteriseren.

Wat een microbiota-test meet

Een typische microbiota-test biedt:

• Bacteriële diversiteit — inclusief alfadiversiteit, een maat voor hoeveel verschillende soorten aanwezig zijn en in welke balans binnen je monster. Meer diversiteit wordt over het algemeen beschouwd als een aanwijzing van een veerkrachtig ecosysteem, hoewel dit een generalisatie is en geen regel.
• Relatieve abundantie van bepaalde geslachten en soorten — die aantoont welke bacteriën aanwezig zijn en in welke verhoudingen, inclusief groepen die verband houden met gunstige functies en die geassocieerd worden met minder gunstige patronen.
• Functionele capaciteit — bij sommige tests een indicatie van wat je micro-organismen mogelijk kunnen doen, zoals het produceren van butyraat of andere metabolieten, op basis van de genen die ze dragen.

Samen creëert deze informatie een momentopname van je microbiele ecosysteem die kan dienen als gepersonaliseerd startpunt voor voedings- en leefstijlbeslissingen.

De beperkingen van microbiota-tests

Verantwoorde interpretatie vereist eerlijkheid over wat een test niet kan doen:

• Een test is een momentopname. Je microbiome fluctueert met voeding, stress en seizoenen; één resultaat definieert je darm niet permanent.
• Een waargenomen onevenwichtigheid bewijst geen causaliteit. Zelfs als bepaalde patronen samenhangen met symptomen, kan de test niet vaststellen wat eerst kwam of het een het ander veroorzaakt.
• Testing is geen diagnostisch hulpmiddel voor ziektes, intoleranties of allergieën, en vervangt het onderzoek van een arts of conventionele medische tests niet.
• De wetenschap achter "goede" en "slechte" bacteriën is nog in ontwikkeling. Interpretaties zijn gebaseerd op onderzoek op populatieniveau, niet op absolute waarheden over jouw individuele gezondheid.

Omdat microbomen in de loop van de tijd veranderen als reactie op voeding, medicatie en leefstijl, kiezen sommige mensen ervoor hun resultaten longitudineel te volgen. Een abonnement op darmgezondheidstests maakt het mogelijk te observeren hoe je microbiele samenstelling over maanden verandert, wat informatiever kan zijn dan elke enkele meting.

Wie kan baat hebben bij het begrijpen van zijn of haar microbiome?

Een microbiota-test is niet voor iedereen noodzakelijk of nuttig, maar bepaalde situaties lenen zich goed voor het verkrijgen van dit soort gepersonaliseerde inzichten.

Wanneer een test bruikbare inzichten kan bieden

Een test kan bijzonder informatief zijn als:

• Je aanhoudende spijsverteringsproblemen hebt die standaard medische tests niet hebben verklaard, en je aanvullende context wilt in plaats van nog een ronde gissen.
• Je onlangs een kuur antibiotica hebt afgerond en wilt begrijpen hoe je microbiele samenstelling is beïnvloed en hoe die herstelt.
• Je actief je dieet of leefstijl verandert en objectieve feedback wilt of die veranderingen in je darm zichtbaar zijn.
• Je simpelweg verder wilt gaan dan algemene darmgezondheidsadviezen en beslissingen wilt nemen op basis van je eigen biologie in plaats van populatiegemiddelden.

In al deze scenario's zit de waarde in gepersonaliseerde gegevens boven algemene oplossingen — weten welke bacteriegroepen overvloedig in je darm voorkomen, is bruikbaarder dan een protocol volgen dat voor het microbiome van een ander is ontworpen.

Wanneer een test misschien niet de juiste stap is

Er zijn ook situaties waarin een test niet de eerste stap zou moeten zijn:

• Als je ernstige, verslechterende of verontrustende symptomen hebt — zoals aanzienlijk gewichtsverlies, bloed in de ontlasting of intense pijn — komt medische beoordeling op de eerste plaats. Deze vereisen het oordeel van een arts, geen microbiota-rapport.
• Als je een niet-gediagnosticeerde medische aandoening hebt, moeten conventionele diagnostische onderzoeken voorrang krijgen voordat je extra informatiebronnen verkent.
• Als je niet bereid bent op basis van de resultaten te handelen, kan een test wel nieuwsgierigheid opleveren maar weinig praktisch nut. Inzicht is het nuttigst wanneer het gepaard gaat met de bereidheid je dieet, leefstijl of vervolgtraject aan te passen.

Zorgprofessionals, voedingsdeskundigen en onderzoekers die microbiota-inzichten willen bieden aan hun cliënten of onderzoeken, kunnen ook B2B-opties voor microbiele analyse verkennen, ontworpen voor professioneel gebruik.

Belangrijkste conclusies

• "Schade aan de darmmicrobiota" beschrijft dysbiose — een verlies van diversiteit of ongunstige microbiele verschuivingen — maar het is geen formele medische diagnose.
• Onderzoek brengt dysbiose in verband met factoren waaronder vezelarme, ultrabewerkte voeding, antibiotica en sommige andere medicijnen, chronische stress, slechte slaap, alcohol en bepaalde omgevingsfactoren.
• Veelvoorkomende signalen zijn winderigheid, onregelmatige stoelgang, vermoeidheid, brainfog, huidproblemen en stemmingsschommelingen, maar deze symptomen zijn aspecifiek en overlappen met veel aandoeningen.
• Het darmmicrobiome varieert enorm tussen mensen, gevormd door genetica, leeftijd, omgeving en langetermijnvoeding, waardoor het vergelijken van je darm met die van anderen zelden nuttig is.
• Mechanisch gezien beïnvloedt microbiele balans de productie van korteketenvetzuren, de integriteit van de darmwand en ontstekingssignalering in het hele lichaam.
• Symptomen alleen kunnen microbiomeschade niet diagnosticeren, en gissen leidt vaak naar algemene adviezen die de werkelijke oorzaak niet aanpakken.
• Een microbiota-test kan bacteriële diversiteit, de relatieve abundantie van specifieke soorten en functionele capaciteit zoals butyraatproductie onthullen.
• Een microbiota-test is een momentopname, geen diagnose; het kan causaliteit niet vaststellen en vervangt conventionele medische beoordeling niet.
• Een test kan het nuttigst zijn voor mensen met onverklaarde aanhoudende spijsverteringsproblemen, mensen die herstellen van antibiotica, of iedereen die gepersonaliseerde gegevens zoekt in plaats van algemene adviezen.
• Omdat het microbiome in de loop van de tijd verandert, kan longitudinale opvolging meer betekenisvolle inzichten opleveren dan een enkele meting.

Veelgestelde vragen

Wat betekent schade aan de darmmicrobiota precies?

Het is een beschrijvende term voor dysbiose — een vermindering van microbiele diversiteit of een ongunstige verschuiving in de balans van bacteriën in het darmstelsel. Het is geen formele medische diagnose, maar een manier om een uit evenwicht geraakt microbieel ecosysteem te beschrijven dat onderzoek in verband heeft gebracht met verschillende spijsverterings- en systemische symptomen.

Kunnen antibiotica het darmmicrobiome blijvend beschadigen?

Antibiotica kunnen de microbiele samenstelling aanzienlijk veranderen, en bij sommige mensen duren de effecten weken tot maanden. Voor de meeste mensen herstelt het microbiome in aanzienlijke mate na verloop van tijd, hoewel herhaalde kuren kunnen bijdragen aan langduriger verschuivingen. De mate van herstel varieert aanzienlijk tussen mensen.

Hoe weet ik of mijn darmmicrobiome beschadigd is?

Symptomen zoals winderigheid, onregelmatige stoelgang en vermoeidheid komen vaak voor bij dysbiose, maar ze zijn aspecifiek en kunnen vele andere oorzaken hebben. Omdat symptomen alleen je microbiele samenstelling niet kunnen onthullen, is meting via een microbiota-test de enige manier om direct inzicht te krijgen in wat er daadwerkelijk in je darm aanwezig is.

Zijn probiotica genoeg om schade aan de darmmicrobiota te herstellen?

Probiotica kunnen tijdelijk nuttige stammen introduceren, maar onderzoek suggereert dat hun effecten sterk tussen mensen variëren en dat ze niet noodzakelijkerwijs op de lange termijn in de darm koloniseren. Voedingspatronen — vooral vezelinname — en andere leefstijlfactoren hebben doorgaans een bredere invloed op de microbiele samenstelling dan elk supplement afzonderlijk.

Hoe lang duurt het voordat het microbiome herstelt?

Onderzoek wijst uit dat voeding de microbiele samenstelling al binnen dagen kan veranderen, en dat herstel na een verstoring zoals antibiotica vaak plaatsvindt over weken tot maanden. De tijdlijn is echter sterk individueel en hangt af van de aard van de verstoring, je uitgangsdiversiteit en je voortdurende voeding en leefstijl.

Kan stress echt het darmmicrobiome beïnvloeden?

Ja, via de darm-hersen-as kunnen stresshormonen de darmmotiliteit, slijmproductie en darmomgeving veranderen op manieren die onderzoek in verband heeft gebracht met microbiele verschuivingen. De relatie is bidirectioneel, wat betekent dat het microbiome ook stress- en stemmingreacties kan beïnvloeden.

Is lage microbiele diversiteit altijd een slecht teken?

Meer diversiteit wordt in onderzoek op populatieniveau over het algemeen in verband gebracht met de veerkracht van een ecosysteem, maar er is geen universele drempel voor "goede" diversiteit, en context is belangrijk. Een laag resultaat het best te interpreteren naast je symptomen, geschiedenis en andere bevindingen, in plaats van los te beoordelen.

Wat is alfadiversiteit in een microbiota-test?

Alfadiversiteit meet hoeveel verschillende soorten in je monster aanwezig zijn en hoe gelijkmatig ze verdeeld zijn. Het is een van de meest voorkomende maten in microbiota-tests en wordt vaak gebruikt als algemene indicator voor de rijkdom en balans van het ecosysteem.

Kan een microbiota-test voedselintoleranties of ziektes diagnosticeren?

Nee. Microbiota-testing is een educatief hulpmiddel dat informatie geeft over microbiele samenstelling en functie. Het is geen diagnostische test voor ziektes, intoleranties of allergieën, en het zou conventionele medische beoordeling bij elke gezondheidsklacht niet moeten vervangen.

Waarom hebben twee mensen met hetzelfde dieet verschillende darmbacteriën?

Omdat de microbiele samenstelling door veel meer dan alleen voeding wordt gevormd, waaronder genetica, leeftijd, manier van geboorte, omgeving, medicatie, stress en langdurige voedingsgeschiedenis. Elke persoons microbiome is zo uniek als een vingerafdruk, en daarom kunnen identieke diëten leiden tot zeer verschillende microbiele profielen.

Zou ik mijn microbiome opnieuw moeten testen na veranderingen?

Omdat het microbiome dynamisch is, kan herhaalde testen in de loop van de tijd laten zien of je microbiele samenstelling is verschoven als reactie op veranderingen in voeding, leefstijl of medicatie. Longitudinale opvolging is doorgaans informatiever dan een enkele momentopname, vooral in combinatie met notities over hoe je je voelt.

Wanneer moet ik naar de arts in plaats van me op mijn microbiome te richten?

Ernstige, verslechterende of verontrustende symptomen — zoals onverklaard gewichtsverlies, bloed in de ontlasting, aanhoudende pijn of koorts — moeten altijd leiden tot tijdige medische beoordeling. Microbiota-informatie kan de zorg aanvullen, maar vervangt nooit professionele diagnose en behandeling.

Conclusie: van aannames naar inzicht voor je darmen

De belangrijkste boodschap is deze: symptomen zijn signalen, maar de onderliggende biologische realiteit van je darm is sterk individueel. Twee mensen kunnen exact dezelfde winderigheid ervaren om volledig verschillende redenen, en hetzelfde advies over "darmgezondheid" kan voor de een goed werken en voor de ander niets doen. Precies daarom schieten algemene aannames tekort en geeft vertrouwen op symptomen alleen een onvolledig beeld.

Het meten van je darmmicrobiome biedt een datagedreven alternatief voor gissen. Een gepersonaliseerde microbiele analyse kan je je eigen diversiteit laten zien, welke bacteriegroepen aanwezig zijn en welke functies je micro-organismen mogelijk ondersteunen — informatie die algemene adviezen omzet in beslissingen die op je eigen biologie zijn gebaseerd. En omdat je microbiome in de loop van de tijd verandert, is het begrijpen ervan geen eenmalige gebeurtenis, maar een doorlopend proces van gepersonaliseerde darmgezondheid.

Uiteindelijk is microbiota-inzicht het waardevolst wanneer het de begeleiding van een zorgprofessional aanvult in plaats van vervangt. Het combineren van je persoonlijke microbiele gegevens met passende medische zorg en doordachte leefstijlkeuzes geeft je het meest complete beeld van je darmen en je gezondheid.

Trefwoorden

schade aan de darmmicrobiota, darmmicrobiome, dysbiose, microbiele diversiteit, darm-hersen-as, korteketenvetzuren, butyraatproductie, alfadiversiteit, microbiota-testing, gepersonaliseerde darmgezondheid, darmontsteking, microbiele onevenwichtigheid, individuele variabiliteit, integriteit van de darmwand, microbiota-test